Bikepacken with the fam

Bikepacken met vrienden en mijn vrouw heb ik al een paar keer gedaan. Het kriebelt nu ook om dit met onze 2 kinderen te delen. Zou dit lukken met 2 jonge fietsers? Hoe doen we dat met de bagage voor 4: tenten, slaapgerief, kleren? Deze zomer besluiten we het gewoon te proberen.

We gaan 3 dagen fietsen door Limburg met dagetappes van max. 40 kilometer. We gebruiken twee trekkerstenten, regelen onze overnachtingen via de app Welcome To My Garden en slapen gewoon bij mensen in de tuin.

De grootste uitdaging is eigenlijk de voorbereiding thuis: hoe krijgen we alles mee? Twee tentjes, 4 slaapzakken, 4 matjes, kleren, zwemgerief, eten... én ook rekening houden met Kamiel die nog niet alles zal kunnen fietsen.

Voor Kamiel dacht ik eerst aan een FollowMe. Handig om zijn fiets aan te koppelen wanneer hij moe is. Maar dan kan je natuurlijk geen extra bagage meenemen. Een tijdje geleden viel mijn oog op een B.O.B. Yak: een fietskar met één wiel en een grote drybag. Nu kan ik beide combineren. Alle kampeerspullen en ons eten passen in de fietskar en als Kamiel moe wordt, gaat zijn Woom 3 erbovenop. Zelf verhuist Kamiel dan naar het MacRide-stoeltje vooraan op mijn fiets. Ik geef toe: de combinatie ziet er indrukwekkender uit dan ik vooraf dacht, maar het werkt verrassend goed.

Jerom heeft op zijn Woom 4 twee fietstasjes van Mirabellabikebags. Officieel voor zijn persoonlijke spullen, in de praktijk vooral gevuld met stenen, takken en snacks voor onderweg. Kamiel en Lieselotte hebben allebei een stem bag van Mirabella. Verder heeft Lieselotte een fietsmand van Manivelle Cycles en een zadeltas van Ortlieb. Ik trek de kar en heb daarnaast mijn framebag gevuld met reserveonderdelen.

We rijden met een goed gevulde auto naar een camping in Pelt. Daar zetten we eerst onze tentjes op en maken daarna een testrit langs Fietsen door de Bomen. De volgende ochtend blijft de auto staan en begint het echte bikepackavontuur. Via Komoot maakten we thuis al een ruwe route langs verschillende fietsbelevingen in Limburg: Fietsen door de Bomen, Fietsen door het Water, de drijvende fietsbrug en de heide.

Voor dag 1 en 2 steken we bewust enkele kleine én grote speeltuinen in de route en kiezen zoveel mogelijk voor autoluwe wegen. Liefst door het bos en onverhard waar het kan. Ook de overnachtingsplaatsen kiezen we bewust uit. Een host met kinderen of een zwemvijver maakt Welcome To My Garden toch nét een beetje leuker.

De fietsen van onze kinderen bewijzen opnieuw waarom ik zo overtuigd ben van Woom als kinderfiets. Het lage gewicht maakt echt een groot verschil wanneer kinderen langere afstanden rijden. Jerom haalt veel voordeel uit de versnellingen op zijn Woom 4. Kamiel kan dankzij de automatische versnelling van zijn Woom 3 Automagic gewoon blijven trappen, de fiets schakelt voor hem. Dit geeft onze driejarige zichtbaar meer vertrouwen op lastigere stukken en zorgt ervoor dat hij veel meer kilometers rijdt dan verwacht.

Dag 3 = graveldag! Hier wordt duidelijk dat onze kinderen heel wat fietservaring opgedaan hebben deze vakantie. Ze rijden vlotjes voorop en kiezen zelfzeker hun spoor tussen de stenen en putten.

Jerom (5 jaar) rijdt de volledige tocht van 120 kilometer uit op zijn Woom 4. Kamiel (3 jaar) fietst verspreid ongeveer 70 kilometer op zijn Woom 3 Automagic. Meer dan ik op voorhand had durven hopen.

Misschien plannen we de volgende keer wel iets kortere etappes. Vooral de eerste dag, met 47 kilometer, was wat ambitieus. Op papier leek dat een goed idee. Achteraf bekeken had papa misschien iets te veel naar zichzelf geluisterd. Het lukte wel, maar na drie dagen waren de jongens behoorlijk moe.

Of we het opnieuw doen? Zonder twijfel. We dromen ondertussen al van de Waddeneilanden, Denemarken of zelfs Nieuw-Zeeland...

Wat vooral is bijgebleven is dat de afstand eigenlijk niet zo belangrijk is. De mooiste momenten zitten in de kleine dingen: samen eten met de fietskar als tafel, een ijsje onderweg, steentjes in het water gooien, zwemmen, een speeltuin ontdekken, oneindig 'Ik zie, ik zie wat jij niet ziet' spelen, samen zingen of gewoon in stilte (en ja ook soms zeurend) blijven trappen tot de volgende stop.

Dat is voor mij fietsvakantie met kinderen. Niet zo ver mogelijk rijden, maar zoveel mogelijk samen beleven.